جمال رضايى
646
بيرجندنامه ( فارسى )
اگر كسى نقص يا عيب كسى را بگويد انگشت كوچكش را با آب دهان تر مىكند و به نك بينى خود مىزند . اگر كسى نقص يا عيب بسيار بد و بزرگ كسى را بگويد انگشت شست و اشارهء يك دستش را باز مىكند و آنها را روى لبانش مىگذارد و دوباره جهت انگشتها را عوض مىكند و بر لبها مىگذارد و مىگويد : " فال بد بر خود او " . اگر گوسفندى را كه سر مىبرند رودهاش پر باشد دليل آنست كه سال خوبى در پيش است . اگر مگس توى استكان چاى بيفتد شفابخش است . بو كردن گل ختمى چشمدرد مىآورد . تخم مرغ سياه خانگى خاصيت دارد . در ميان دانههاى انار يك دانه بهشتى است ، هركس آن را بخورد به بهشت مىرود . دود به طرف آدم پولدار مىرود . زهر نيش زنبور براى هفت بيمارى و دردهاى استخوانى مفيد است . شپش غريبه از عقرب ( گزدم ) بدتر است . عدد سيزده " نحس " است و بجاى آن مىگويند : " زياده " . غذا خوردن در ظرف سفالى عقل را كم مىكند . كرّهاسب دنبال مادرش راه مىرود و كرّهخر پيشاپيش مادرش ، بچّهاى كه جلوتر از بزرگتر خود حركت كند بداصل است . مگس نجس نيست ولى آشوب دل و دلشوره ( دل مالا del mala ) مىآورد . هرچه دو بشود سه مىشود يا هيچ دويى نيست كه سه نشود .